ik staar betoverd naar je amandel ogen
een diep blauwe hemel opent
je lichaam verdooft me de taal gesproken
universeel zonder dat lippen bewogen

als een fluwelen penseel streel ik je ziel
ik schilder luchtkastelen met een teder profiel
binnenpret met vingerverf is iets nieuws
maar ik schets slechts hoe ik voor je inner sexapeal viel

Je fysiek is niet te handelen ik ben mentaal gezien
meer van het levelen dus ik level je
leg je neer op een tapijt aan woorden
penetreer je lichaam en je teert op de gevolgen

verlangens ze branden doof het licht volg mijn handen
zo verwarmend een poëtisch karakter
ik pak je vast en beschrijf de gedachte
ik verdwaal in een vallei waarin jij je laat verwarmen

ik pak je hart door je hard te overmannen
ik verzacht de pijn door het fijne te verharden
je lacht naar mij en verwacht wat anders
ik verander de tijd, jij komt – dichter bij verlangens